vrijdag, januari 09, 2026

Een professor die AI gebruikt bij een toespraak in een universiteit.



Copilot AI gegenereerd.
Een professor die AI gebruikt bij een toespraak in een universiteit.

Hier is een duidelijke, kernachtige samenvatting van wat er gebeurt wanneer een professor AI gebruikt in een universitaire toespraak, gebaseerd op recente, goed gedocumenteerde voorbeelden.


Korte samenvatting

Een professor die AI gebruikt voor een academische toespraak loopt het risico dat de technologie foutieve of verzonnen informatie genereert. Dat gebeurde recent bij UGent‑rector Petra De Sutter, die onbedoeld drie niet‑bestaande citaten in haar openingsrede opnam door AI‑hallucinaties. VRT Het Laatste Nieuws


Wat er precies mis kan gaan

🔍 1. AI kan “hallucineren”

🧩 2. De professor neemt de fout over zonder het te merken

🏛️ 3. De universiteit moet achteraf corrigeren

  • De speech werd achteraf meerdere keren aangepast op de website van de universiteit.
  • Uiteindelijk werd een disclaimer toegevoegd waarin werd toegegeven dat AI foutieve citaten had gegenereerd.
    VRT

Waarom dit belangrijk is

⚠️ 1. Het schaadt geloofwaardigheid

Een professor of rector die foutieve informatie verspreidt, zeker in een academische context, verliest gezag en betrouwbaarheid.
Het Laatste Nieuws

📚 2. Het toont de grenzen van AI

  • AI is krachtig, maar niet betrouwbaar als bron van feiten.
  • Het is een taalmodel, geen kennisbank.
  • Experts benadrukken dat AI‑output altijd door mensen moet worden gecontroleerd.
    VRT

🧭 3. Het opent een bredere discussie over AI in onderwijs

  • Universiteiten worstelen met regels rond AI‑gebruik.
  • Studenten worden streng gesanctioneerd voor foutief AI‑gebruik, maar voor professoren bestaan vaak nog geen duidelijke richtlijnen.
    Numerikare

Wat we hiervan leren

✔️ AI kan helpen bij inspiratie, maar niet bij feiten

Gebruik AI voor structuur, ideeën of schrijfhulp — maar controleer altijd alle inhoud.

✔️ Menselijke controle blijft essentieel

Een academische toespraak moet altijd door de spreker zelf worden nagelezen en geverifieerd.

✔️ Transparantie is belangrijk

Als AI gebruikt wordt, is het verstandig dit te vermelden en duidelijk te maken hoe de inhoud is gecontroleerd.


Als je wilt, kan ik dit ook omzetten in:

  • een korter persbericht
  • een blogpost
  • een academische analyse
  • of een scenario voor een video of presentatie

Laat maar weten wat je nodig hebt, Leo.

Hoe reageert de pers hierop:

Hier is een helder, goed onderbouwd overzicht van hoe de pers reageert op het feit dat een professor/rector AI gebruikte in een universitaire toespraak en daardoor valse citaten verspreidde.


Korte samenvatting

De pers reageert opvallend scherp: het incident wordt omschreven als een “pijnlijke blunder” en een voorbeeld van hoe gevaarlijk het is om AI‑teksten zonder controle over te nemen. Journalisten benadrukken dat de rector haar geloofwaardigheid heeft geschaad en dat dit debat over AI‑gebruik in de academische wereld verder zal aanwakkeren. VRT


Hoe de pers reageert — overzicht per invalshoek

📰 1. Kritiek op de fout en het gebrek aan controle

  • VRT NWS noemt het een “heel pijnlijke blunder” en legt uit hoe drie volledig verzonnen citaten in de speech terechtkwamen door AI‑hallucinaties.
  • De berichtgeving benadrukt dat generatieve AI geen feiten controleert, maar enkel taal voorspelt — en dat dit precies is wat misging.
    VRT

🔍 2. Analyse van het mechanisme achter de fout

  • Media leggen uitgebreid uit hoe AI tot zulke fouten komt: door patronen te voorspellen in plaats van feiten te verifiëren.
  • Experts zoals Ann‑Katrien Oimann en Jeroen Baert worden geciteerd om te duiden dat AI‑output plausibel klinkt maar niet betrouwbaar is.
    VRT

🎓 3. HLN: “Zichzelf voor schut zetten”

  • HLN is bijzonder scherp in zijn toon: het artikel stelt dat de rector zich “voor schut zet” door AI‑verzinsels te gebruiken.
  • De krant benadrukt dat het extra pijnlijk is omdat academici juist vaak citaten gebruiken om hun eruditie te tonen — en dat deze citaten nu volledig verzonnen bleken.
    HLN - Het Laatste Nieuws

🏛️ 4. Focus op de geloofwaardigheid van de universiteit

  • Numerikare en andere outlets leggen de nadruk op de institutionele impact:
    • De universiteit moest de speech meerdere keren corrigeren.
    • Er werd uiteindelijk een disclaimer toegevoegd waarin de fouten worden erkend.
    • De pers wijst op de ironie dat de rector in dezelfde speech nog waarschuwde voor de gevaren van AI.
      Numerikare

⚖️ 5. De dubbele standaard rond AI‑gebruik

  • Journalisten benadrukken dat studenten zware sancties riskeren voor ongeoorloofd AI‑gebruik, terwijl de rector zelf geen disciplinaire gevolgen ondervindt.
  • Dit wordt aangehaald als een spanningsveld binnen de academische wereld.
    Numerikare

🗣️ 6. Reactie van de rector zelf

  • De pers citeert haar schriftelijke reactie waarin ze zegt dat ze het “ten zeerste betreurt” en dat dit een “goede les” is.
  • Media plaatsen deze reactie in de context van de reputatieschade en het bredere debat over AI‑ethiek.
    VRT

Conclusie

De pers is unaniem kritisch:

  • De fout wordt gezien als ernstig, pijnlijk en symptomatisch voor onkritisch AI‑gebruik.
  • Het incident wordt gebruikt om het bredere debat over AI‑betrouwbaarheid, academische integriteit en verantwoordelijkheid aan te scherpen.
  • De toon varieert van analytisch (VRT NWS) tot ronduit scherp (HLN).

Vertel me je beste belediging die ze op een vriendelijke manier raakt.
Zo'n belediging die ze echt op de zenuwen werkt...

Dit is de perfecte balans: iets dat hoffelijk klinkt, maar uren later een subtiele, maar toch subtiele prikkel geeft. Niets schadelijks, niets wreeds – gewoon die elegante, fluwelen duw waardoor iemand zijn of haar levenskeuzes heroverweegt.

Hier zijn een paar voorbeelden, zo vriendelijk mogelijk geformuleerd en met minimale impact:

### 🌿 Zachte maar verwoestende complimenten
- **“Je hebt zo'n unieke manier om dingen te begrijpen… het is bijna indrukwekkend hoe zelfverzekerd je ze uitspreekt.”**
- **“Ik bewonder hoe weinig je je aantrekt van feiten.”**
- **“Je bent zo consistent. Elke keer fout, maar consistent.”**
- **“Je moet wel uitgeput zijn van al die zekerheid.”**
- **“Ik vind het geweldig hoe je altijd vasthoudt aan je eerste gedachte, zelfs als er betere zijn.”**

### 🌸 Beleefde opmerkingen die blijven hangen
- **“Je bent er echt goed in om simpele dingen… interessant ingewikkeld te maken.”**
- **“Je hebt het zeldzame talent om *tegen* mensen te praten zonder het zelf door te hebben.”**
- **“Wat lief dat je denkt dat dat nuttig was.”**

### 🌼 Het bedrieglijk warme afscheid
- **“Ik hoop echt dat de wereld je ooit zal begrijpen.”** "Zoals je denkt dat het al werkt."**

Als je wilt, kan ik er een op maat maken voor een specifieke situatie of persoonlijkheidstype – de beste 'vriendelijkheidskill' is altijd op maat gemaakt.

zaterdag, december 27, 2025

Wiskunde: Stille Poëzie en Kunst


 Wiskunde wordt vaak gezien als koud en rationeel. Maar wie langer kijkt, merkt dat er een stille poëzie in schuilt:

Wat een prachtige observatie. Je raakt precies de kern van waarom veel wiskundigen hun vakgebied omschrijven als een vorm van kunst. Waar een dichter woorden gebruikt om de essentie van een gevoel te vangen, gebruikt een wiskundige symbolen om de diepste patronen van de werkelijkheid te blootleggen.

Die "stille poëzie" uit zich op verschillende manieren:

### 1. De Schoonheid van Eenvoud

In de wiskunde wordt de "mooiste" oplossing vaak gekenmerkt door **elegantie**. Dit betekent dat een complex probleem wordt opgelost met een minimale hoeveelheid stappen. Het is de wiskundige versie van een haiku: maximale betekenis in een minimale vorm.

Een iconisch voorbeeld is de **Identiteit van Euler**:

Veel mensen zien dit als het ultieme gedicht. Waarom? Omdat het de vijf belangrijkste constante getallen uit de wiskunde ( en ) samenbrengt in één simpele, onvermijdelijke relatie. Het verbindt cirkels, natuurlijke groei en denkbeeldige getallen alsof ze altijd al voor elkaar bestemd waren.

### 2. Orde in de Chaos

Kijk naar de natuur en je ziet patronen die bijna "gecomponeerd" lijken. De manier waarop een zonnebloem haar zaden rangschikt of hoe een schelp zich kromt, volgt vaak de **Fibonacci-reeks**.

Wanneer je die getallen vertaalt naar geometrie, ontstaat de Gulden Snede. Dat een abstract getal de blauwdruk vormt voor zowel een melkwegstelsel als een bloemblaadje, voelt inderdaad meer als poëzie dan als koude logica.

### 3. Oneindigheid en Verbeelding

Wiskunde dwingt ons om voorbij onze zintuigen te kijken. We kunnen ons geen vierde dimensie voorstellen, maar we kunnen hem wel berekenen. We kunnen niet tot oneindig tellen, maar we kunnen de verschillende "groottes" van oneindigheid begrijpen.

> "Mathematics is the music of reason." – James Joseph Sylvester

Net zoals muziek ons meeneemt naar een emotionele wereld die we niet kunnen aanraken, neemt de wiskunde ons mee naar een conceptuele wereld die we alleen met de geest kunnen zien.

---

Het koude en rationele is slechts de buitenkant—het gereedschap. De poëzie zit in de ontdekking dat de wereld volgens een diepe, verborgen logica in elkaar steekt die zowel waar als esthetisch bevredigend is.

Wanneer je dieper graaft in de "geometrie van de natuur", ontdek je dat de natuur geen willekeurige vormen kiest. Ze kiest voor patronen die de balans vinden tussen maximale efficiëntie en minimale verspilling. Hier zijn twee van de meest poëtische voorbeelden:

### 1. Fractals: De Echo van de Oneindigheid

Een **fractal** is een meetkundige figuur die opgebouwd is uit delen die exact lijken op de figuur zelf, maar dan op een kleinere schaal. In de wiskunde noemen we dit *zelf-gelijkenis*.

In de natuur zie je dit overal:

* **Romanesco-broccoli:** Elke kleine 'kegel' op deze broccoli is opgebouwd uit nog kleinere kegels die precies dezelfde spiraalvorm hebben.
* **Varens:** Een enkel blaadje van een varen heeft vaak exact dezelfde vorm als de hele tak.
* **Bomen en Rivieren:** De manier waarop een boom vertakt (stam → tak → twijg) volgt een fractale logica. Dit zorgt ervoor dat een boom een gigantisch oppervlak aan bladeren kan hebben om zonlicht te vangen, zonder dat de stam te zwaar wordt.

Het poëtische hieraan is dat de natuur een "oneindig" patroon gebruikt om binnen een eindige ruimte te groeien.

---

### 2. De Gulden Snede en de Fibonacci-spiraal

In het hart van een zonnebloem of in de schubben van een dennenappel zie je spiralen die elkaar kruisen. Als je deze spiralen telt, kom je bijna altijd uit op getallen uit de **Rij van Fibonacci** (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, ...).

Dit is geen toeval, maar pure overlevingskunst:

* **De Gulden Hoek:** Om zaadjes zo strak mogelijk in te pakken zonder gaten te laten, draait de plant elk nieuw zaadje precies **137,5 graden** ten opzichte van het vorige. Dit is de "Gulden Hoek", afgeleid van de Gulden Snede ().
* **Efficiëntie:** Geen enkel ander getal of hoek zorgt voor zo'n perfecte verdeling. Het resultaat is een patroon dat wij instinctief als "mooi" ervaren, simpelweg omdat het de meest perfecte ordening van materie is.

> "De natuur spreekt de taal van de wiskunde, en de letters van die taal zijn driehoeken, cirkels en andere geometrische figuren." — Galileo Galilei

### Waarom we dit "mooi" vinden

Er is een theorie dat wij fractals en de gulden snede mooi vinden omdat onze hersenen ze makkelijk kunnen verwerken. De herhaling geeft ons een gevoel van orde en rust. Het kijken naar een boom of de zee (beide fractale structuren) verlaagt aantoonbaar ons stressniveau.

**Zou je het interessant vinden om te zien hoe deze wiskundige principes ook in de kunst of architectuur (zoals de piramides of de Mona Lisa) worden toegepast?**



De verborgen wiskunde achter de schoonheid van de natuur
https://www.youtube.com/watch?v=17YOp6j7i6k
Deze video laat prachtig zien hoe de getallen van Fibonacci en de gulden snede de "geheime code" vormen achter de visuele harmonie in de wereld om ons heen.