---
### 📸 **Beschrijving van de afbeelding: drie broers in tijd en kleur**
Onder een lucht vol zachte wolken staan drie figuren, als echo’s van elkaar en toch elk uniek. Links, in zwart-wit, kijkt Davy met een rustige blik, zijn bril glinstert als een herinnering aan helderheid. Zijn lange haar is samengebonden, alsof hij de tijd zelf bijeenhoudt. Hij is niet meer hier, maar zijn aanwezigheid is tastbaar — als een schaduw die troost biedt.
In het midden staat Marijn, met een witte pet waarop “frontstage.com” prijkt — een knipoog naar het leven dat hij frontaal tegemoet treedt. Zijn blik is open, zijn houding stevig, alsof hij de brug vormt tussen verleden en heden.
Rechts staat Michiel, de tweelingbroer van Marijn, met een blauwe pet vol gele symboliek. Zijn ogen dragen dezelfde glinstering, maar zijn energie is anders — speelser, misschien dromeriger. Samen vormen ze een drieluik van broederschap: herinnering, verbinding, voortzetting.
---
### 🎄 **Fictief kerstverhaal: “De Vlinder onder de Sneeuw”**
Op kerstavond, in een huis waar de muren fluisterden van vroeger, zaten Marijn en Michiel bij het haardvuur. Buiten dwarrelde de sneeuw als verstilde muziek. Binnen hing een foto van Davy — hun broer, hun gids, hun verdwenen echo.
“Denk je dat hij ons nog ziet?” vroeg Michiel zacht.
Marijn knikte. “Niet alleen ziet. Hij stuurt.”
Op dat moment viel er iets uit de schoorsteen. Geen cadeau, geen brief — maar een wenteltrapvormige vlinder, gemaakt van papier en licht. Hij zweefde tussen hen in, landde op de rand van een oude gitaar die Davy ooit bespeelde.
Michiel pakte de vlinder op. Op de vleugels stond in Davy’s handschrift:
**“Waar jullie samen lachen, ben ik thuis.”**
Die nacht besloten ze iets bijzonders. Ze trokken hun jassen aan, namen de gitaar mee en gingen naar het dorpsplein. Daar speelden ze liedjes van vroeger, improviseerden nieuwe, en vertelden verhalen over Davy — over zijn grapjes, zijn dromen, zijn liefde voor wolken.
Mensen kwamen luisteren. Sommigen huilden, anderen lachten. En boven hen, in de sterrenhemel, verscheen een korte flits — alsof iemand een foto nam van het moment.
Sindsdien, elk jaar op kerstavond, verschijnt er een vlinder onder de sneeuw. Soms blauw, soms geel, soms zwart-wit. Maar altijd met een boodschap. En altijd met Davy’s glimlach ergens in de wind.
---
.gif)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten